Spontaneous, Unpredictable, Free-spirited, Careless, Stupid, Bitch, Good, what else??? Happy :) I love God. :)
September 14, 2010
September 2, 2010
:))
"back to you, it always comes around, back to you. i tried to forget you. i tried to stay away, but it's too late. over you. im never over, over you. something about you. it's just the way you move, the way you move me..."
owyea. tignan mo nga naman ang pagkakataon, parang kahapon lang e halos isumpa ko na ang angkan nya, tas bigla na lang dumating ang ngayon na parang walang nangyare at bumalik sa dating sirkulasyon ang lahat.
teka nga, anu naman kaya ang pumasok sa isip nya at bigla syang nagparamdam ulit? napaka unpredictable talaga nya. natatawa na nga ko sa mga nangyayayre e. pero ang hindi ko talaga maitanggi sa aking sarili ay ang katotothanang tila nagugustuhan ko ang nmga pangyayari sa ngayon. pero syempre, ill stand on my words. up to now im trying my best na hindi nalang sya pansinin at hindi na muling madala sa mga ginituan nyang salita.
sa pagkakaalam ko, the last time na nakabalita ako sa kanya e bumalik yata ang past nya. o tapos? siguro nabigo nanaman? or hindi talaga nagwork at nagoyo lang sya sa pabigla biglang pagbabalik ni past nya?
care ko naman dun. tas ano, babalik sya saken? anu ba. muka ba kong insurance company na sasagot sa lahat ng pangangailangan nya? aba kung ganun nga e, magsasarado nalang ako ng kumpanyaat sa halip ay magtatayo ako lost and found corner. lahat ng nawawalan ng patutunguhan ay mananatili muna sa puder ko at pag may nakahanap na sa kanila e wapakels na. atleast caretaker nalang ako. di na masyado haggard ang trabaho ko. :)
di ba parang pareho lang ?? C(:
well kung pagkakaibigan lang naman ang habol nya e di oks lang. ako lang naman yata tong assuming e. hehehe! atleast nalaman ko na hindi pala nasayang yung pagkakaibigan namin na nauna na naming naipundar bago pa man naging komplikado ang lahat.
busy na din sya sa studies nya. at balak ko na ding mag aral ng maayos. gusto ko nang makaptapos at mag abogasya na. sa ngayon ang tanging floodgate ko lamang ay patungo sa pangarap ng aking pinakamamahal na pamilya. gayun din sya marahil. ill just wish for the best para saming dalawa.
isa lang ang alam ko, mahal ko pa nga sya. pero di ibig sabihin nun, maibabalik at maitatama na ang lahat ng nasira. as in lahat.
owyea. tignan mo nga naman ang pagkakataon, parang kahapon lang e halos isumpa ko na ang angkan nya, tas bigla na lang dumating ang ngayon na parang walang nangyare at bumalik sa dating sirkulasyon ang lahat.
teka nga, anu naman kaya ang pumasok sa isip nya at bigla syang nagparamdam ulit? napaka unpredictable talaga nya. natatawa na nga ko sa mga nangyayayre e. pero ang hindi ko talaga maitanggi sa aking sarili ay ang katotothanang tila nagugustuhan ko ang nmga pangyayari sa ngayon. pero syempre, ill stand on my words. up to now im trying my best na hindi nalang sya pansinin at hindi na muling madala sa mga ginituan nyang salita.
sa pagkakaalam ko, the last time na nakabalita ako sa kanya e bumalik yata ang past nya. o tapos? siguro nabigo nanaman? or hindi talaga nagwork at nagoyo lang sya sa pabigla biglang pagbabalik ni past nya?
care ko naman dun. tas ano, babalik sya saken? anu ba. muka ba kong insurance company na sasagot sa lahat ng pangangailangan nya? aba kung ganun nga e, magsasarado nalang ako ng kumpanyaat sa halip ay magtatayo ako lost and found corner. lahat ng nawawalan ng patutunguhan ay mananatili muna sa puder ko at pag may nakahanap na sa kanila e wapakels na. atleast caretaker nalang ako. di na masyado haggard ang trabaho ko. :)
di ba parang pareho lang ?? C(:
well kung pagkakaibigan lang naman ang habol nya e di oks lang. ako lang naman yata tong assuming e. hehehe! atleast nalaman ko na hindi pala nasayang yung pagkakaibigan namin na nauna na naming naipundar bago pa man naging komplikado ang lahat.
busy na din sya sa studies nya. at balak ko na ding mag aral ng maayos. gusto ko nang makaptapos at mag abogasya na. sa ngayon ang tanging floodgate ko lamang ay patungo sa pangarap ng aking pinakamamahal na pamilya. gayun din sya marahil. ill just wish for the best para saming dalawa.
isa lang ang alam ko, mahal ko pa nga sya. pero di ibig sabihin nun, maibabalik at maitatama na ang lahat ng nasira. as in lahat.
August 18, 2010
Pirated
Naranasan mo nabang ma involve sa isang front act na relationship? Yung tipong pampaganda ng facebook?? Walang direct commitment, "no strings attached" kumbaga. Ako? Oo. Ano feeling? Sa una masaya. Kase parang may partner ka and at the same time you're free to seek other's company without being nagged by anyone. Para kang isang kalapati na kahit may nag ma-may-ari sayo e hinahayaan ka pa ding lumipad ng malaya kase sure ka naman na may babalikan ka.
Hindi din sya yung tipong relasyon na obligatory. Kasi nga "NSA". Committed ka na hinde.
Magulo.
Kasing gulo na mararamdaman mo paglipas ng mga panahon.
Sa una makakaramdam ka ng obsession, followed by possessiveness, tapos papasok na yung magdedemand ka ng karagdagang oras, panahon, atensyon, lahat lahat na. Di magtatagal ma-re-realize mo na mas gusto mo pala nang mas seryosong ugnayan kase andyan na yung matututunan mo nang mahalin yung taong pinaglalaanan mo nang sarili mo. Sino ba naman ang ayaw masuklian ng tamang pagmamahal di ba.
Ang mahirap lang dun, kahit gaano mo kagustong sabihin ang mga demands mo, bigla na lang mag si-sink-in sa utak mo ang mapait na katotohanang FRONT ACT lang kayo.
Parang nakakaloko lang e nu. Pero syempre imbis na sabihin mo ang totoo, mas pipiliin mo na lamang na itago yun dahil ayaw mong i-risk na mawala ang taong mahal mo. Walang kasiguraduhan ang pagtatapat ng nararamdaman, kaya zip your mouth nalang. Sabi ko nga date "follow the flow", tapos naging "follow your heart", tas nanaig yung "follow your brain".
Hay buhay nga naman. Para lang akong nakipag laro, supposedly wala namang dapat manalo o matalo, pero sa kaso ko, talong talo ako.
Nagbigay kase ako ng higit sa inaasahan. Nag expect ako (which is hindi ko naiwasan), kahit once in a blue moon lang sya magtex, nako, daig ko pa nanalo ng loto pag nakaresib ako ng tex nya na may nilalamang 'musta'. ni wala pa ngang punctuation mark pag minsan pero nuknukan na ko ng tuwa.
O tapos ano na, edi wala na.
Hindi na daw kasi sya masaya. E ako? Mukha ba akong nagagalak? Masaya ba ang di ka makatulog ng maaga kakaisip lang ng mga bagay na na-ka-ka-confuse regarding your relationship? Yung tipong alas syete palang ng gabe nakahilata ka na, pero aantukin ka ng bandang ala una ng madaling araw tas pag minalas ay tatamaan pa ng putakteng insomnia? Na-ka-ka-stress, na-ka-ka-high-blood, na-ka-ka-baba ng self-esteem. I tried to be good enough para ma-realize man lang nya na siguro it is now time to take it to the next level. Pero imbis na lumevel up, biglang game over. Napaka unexpected.
Biglaan lang nung naging kame, hindi ko inakalang biglaan ding kaming mag-tatapos.
Huling habilin nya, salamat daw sa lahat at sa pag salo ko sa kanya nung mga panahong iniwan sya. Tas naisip ko, e pano ako ngayon? Sana man lang may sumalo din saken ngayong iniwan na nya ko gaya ng pagsalo ko sa kanya nung sya ang iniwan.
Alam naman pala nya ang pakiramdam nang iniiwan e, e bakit nagawa nyang iparamdam sakin yon?
At the end of the day, wala akong karapatang magalit, isumpa sya, file charges against him, at higit sa lahat masaktan (tanging comatose lang ata ang hindi makakramdam nito).
Pardon, act of forgiveness yan. Pero ang ma-i-ga-grant ko lang sa ngayon ay ang Amnesty, the Act of Forgetfulness.
Nakakatuwang experience. Ang sarap ibaon sa limot.
Masakit na sa ulo, masakit pa sa puso.
Anyway, God is in control. Ipagpatuloy ang kasiyahan, kahit front-act lang.
"di maganda ang magbigay ng sobra-sobra. dahil lahat ng umaapaw, nasasayang!" -nabasa ko sa wall ni karl.
8/18/10
Hindi din sya yung tipong relasyon na obligatory. Kasi nga "NSA". Committed ka na hinde.
Magulo.
Kasing gulo na mararamdaman mo paglipas ng mga panahon.
Sa una makakaramdam ka ng obsession, followed by possessiveness, tapos papasok na yung magdedemand ka ng karagdagang oras, panahon, atensyon, lahat lahat na. Di magtatagal ma-re-realize mo na mas gusto mo pala nang mas seryosong ugnayan kase andyan na yung matututunan mo nang mahalin yung taong pinaglalaanan mo nang sarili mo. Sino ba naman ang ayaw masuklian ng tamang pagmamahal di ba.
Ang mahirap lang dun, kahit gaano mo kagustong sabihin ang mga demands mo, bigla na lang mag si-sink-in sa utak mo ang mapait na katotohanang FRONT ACT lang kayo.
Parang nakakaloko lang e nu. Pero syempre imbis na sabihin mo ang totoo, mas pipiliin mo na lamang na itago yun dahil ayaw mong i-risk na mawala ang taong mahal mo. Walang kasiguraduhan ang pagtatapat ng nararamdaman, kaya zip your mouth nalang. Sabi ko nga date "follow the flow", tapos naging "follow your heart", tas nanaig yung "follow your brain".
Hay buhay nga naman. Para lang akong nakipag laro, supposedly wala namang dapat manalo o matalo, pero sa kaso ko, talong talo ako.
Nagbigay kase ako ng higit sa inaasahan. Nag expect ako (which is hindi ko naiwasan), kahit once in a blue moon lang sya magtex, nako, daig ko pa nanalo ng loto pag nakaresib ako ng tex nya na may nilalamang 'musta'. ni wala pa ngang punctuation mark pag minsan pero nuknukan na ko ng tuwa.
O tapos ano na, edi wala na.
Hindi na daw kasi sya masaya. E ako? Mukha ba akong nagagalak? Masaya ba ang di ka makatulog ng maaga kakaisip lang ng mga bagay na na-ka-ka-confuse regarding your relationship? Yung tipong alas syete palang ng gabe nakahilata ka na, pero aantukin ka ng bandang ala una ng madaling araw tas pag minalas ay tatamaan pa ng putakteng insomnia? Na-ka-ka-stress, na-ka-ka-high-blood, na-ka-ka-baba ng self-esteem. I tried to be good enough para ma-realize man lang nya na siguro it is now time to take it to the next level. Pero imbis na lumevel up, biglang game over. Napaka unexpected.
Biglaan lang nung naging kame, hindi ko inakalang biglaan ding kaming mag-tatapos.
Huling habilin nya, salamat daw sa lahat at sa pag salo ko sa kanya nung mga panahong iniwan sya. Tas naisip ko, e pano ako ngayon? Sana man lang may sumalo din saken ngayong iniwan na nya ko gaya ng pagsalo ko sa kanya nung sya ang iniwan.
Alam naman pala nya ang pakiramdam nang iniiwan e, e bakit nagawa nyang iparamdam sakin yon?
At the end of the day, wala akong karapatang magalit, isumpa sya, file charges against him, at higit sa lahat masaktan (tanging comatose lang ata ang hindi makakramdam nito).
Pardon, act of forgiveness yan. Pero ang ma-i-ga-grant ko lang sa ngayon ay ang Amnesty, the Act of Forgetfulness.
Nakakatuwang experience. Ang sarap ibaon sa limot.
Masakit na sa ulo, masakit pa sa puso.
Anyway, God is in control. Ipagpatuloy ang kasiyahan, kahit front-act lang.
"di maganda ang magbigay ng sobra-sobra. dahil lahat ng umaapaw, nasasayang!" -nabasa ko sa wall ni karl.
8/18/10
August 5, 2010
Nawawala
nag ring ang telepono nya.
Ako: hello beibi, mag gugudnyt lang ako.
Sya: hello. ahh di ka naba unli?
Ako: di na e. o sige gudnyt na.
Sya: ay sayang. ok gudnyt!
Ako (assuming): "love you ko?"
Sya: i love you, goodnight!
Ako: hahaha! napilitan. ocge gudnytttt!
Call Off.
kinabahan. At pagkatapos, gustong marinig ulit ang boses nya. hay nako. nagkukumahog akong nagload para lang makapag register sa unlicol. at sa kasamaang palad, sa iba ko naisend ang load.
Badtrip.
nagpa load ulit.
pagkatapos, nawalan na ng gana mag unlicall.
anu ba kaya yun parang baliw. dahil lang sa boses nya nawala ako sa sarili ko. ang dapat sanay mataimtim kong pagrereview ay nauwi sa nakapang hihnayang na moment. nasayang pa ang load na ipinagkaloob ni inay.
back to review. ayoko na. may tamang panahon naman kase para makapag usap e. di dapat ako ang pumipili ng tamang panahong iyon dahil di naman talaga dapat yun planado.
Lesson:
God knows the desires of your heart and grant them at your least expected time.
Learn to wait. Time has its own plan for everything.
Goodnight! :))
Ako: hello beibi, mag gugudnyt lang ako.
Sya: hello. ahh di ka naba unli?
Ako: di na e. o sige gudnyt na.
Sya: ay sayang. ok gudnyt!
Ako (assuming): "love you ko?"
Sya: i love you, goodnight!
Ako: hahaha! napilitan. ocge gudnytttt!
Call Off.
kinabahan. At pagkatapos, gustong marinig ulit ang boses nya. hay nako. nagkukumahog akong nagload para lang makapag register sa unlicol. at sa kasamaang palad, sa iba ko naisend ang load.
Badtrip.
nagpa load ulit.
pagkatapos, nawalan na ng gana mag unlicall.
anu ba kaya yun parang baliw. dahil lang sa boses nya nawala ako sa sarili ko. ang dapat sanay mataimtim kong pagrereview ay nauwi sa nakapang hihnayang na moment. nasayang pa ang load na ipinagkaloob ni inay.
back to review. ayoko na. may tamang panahon naman kase para makapag usap e. di dapat ako ang pumipili ng tamang panahong iyon dahil di naman talaga dapat yun planado.
Lesson:
God knows the desires of your heart and grant them at your least expected time.
Learn to wait. Time has its own plan for everything.
Goodnight! :))
August 3, 2010
Suspetsa
ewan ko ba. sabi nila di daw tayo talo. e sabi ko naman pwedi pa rin tayo. sa tinagal tagal ng panahon na pinagkakatiwalaan ko ang mga itinutring ko nang mga kapatid na kaibigan, ngayon pa lang ata ako hindi makikinig sa mga payo at opinyon nila. kase siguro, kung date na co-convince nila ako sa mga advices nila dahil sa dikta ng utak, ngayon kase iba e. ang hirap palang diktahan ng puso.
e ano nga ba kase pinagtatalunan namen? walang iba kundi ikaw. ikaw na kabiyak ngayon ng aking puso. ikaw na pinaglalaanan ko ng halos buong oras na trabahong pagiisip ng utak ko. ikaw na halos ikinabubulag ng mga mata ko kapag hindi ko nakikita. ewan ko ba sayo. occupied na occupied ang balintataw ko ng mga sandaling kasama ka. though hindi tayo ganun ka affectionate, ramdam ko naman yung tinatawag nilang something or spark between us. yun nga lang, di ako ganun ka sure kung pareho nga ba tayo ng nararamdaman, at gayun din ang iniisip ng mga matalik kong kaibigan.
na-co-confuse ako. pero ayoko ng ganon. ayokong pagdudahan ka e, pero di ko maiwasan pag minsan. minsan nga pag ako mag isa tinatanong ko sarili ko kung ano ka ba kase talaga. tinanong na kita date, sabi mo hindi ka ganun. pero kase binibigyan mo ako ng rason para hindi ka paniwalaan pag minsan. pero syempre dahil mahal kita, nananaig pa rin yung kagustuhan ko na sana mali nga ang iniisip ko at namin ukol sayo.
alam mo, hindi ito ang uri ng issue na pinaglalaanan ng sobrang atensyon at hindi gaanong seryoso kapag pinaguusapan namen. pag minsan nga kinukwento ko sa kanila yung "tayo", tas bigla nalang silang matatawa. ako din di ko maiwasang di sumabay sa mga halakhak nila, pero that doesn't mean na naniniwala na ako sa kanila at bumababa ang pagtingin ko sayo bilang lalake.
dalawang beses ko nang napagdaanan ang gantong sitwasyon sa mga relasyong kagaya ng atin. pero iba kase yung ngayon. kung date okay lang saken yung mga bagay na kung tutuusin ay hindi ko dapat hinahayaang mangyare, ngayon, ayoko nang mangyari ulit yon. nung nawala sila, sabi ko okay lang. pero sana naman, wag na ikaw. tama na yung sila, wag lang ikaw. kase di ko na alam kung itutuloy ko na ang pag consult sa psychiatrist at pagenroll ko sa mental pag tuluyan mong sinabi saken na "sorry, di pala ikaw ang mahal ko, di pala mga kagaya mo." ;C
(ito ang unang post ko na lam ko hindi makakaride ang kung sino lang. hay. :)
palabas lang ng sama ng loob. :)
e ano nga ba kase pinagtatalunan namen? walang iba kundi ikaw. ikaw na kabiyak ngayon ng aking puso. ikaw na pinaglalaanan ko ng halos buong oras na trabahong pagiisip ng utak ko. ikaw na halos ikinabubulag ng mga mata ko kapag hindi ko nakikita. ewan ko ba sayo. occupied na occupied ang balintataw ko ng mga sandaling kasama ka. though hindi tayo ganun ka affectionate, ramdam ko naman yung tinatawag nilang something or spark between us. yun nga lang, di ako ganun ka sure kung pareho nga ba tayo ng nararamdaman, at gayun din ang iniisip ng mga matalik kong kaibigan.
na-co-confuse ako. pero ayoko ng ganon. ayokong pagdudahan ka e, pero di ko maiwasan pag minsan. minsan nga pag ako mag isa tinatanong ko sarili ko kung ano ka ba kase talaga. tinanong na kita date, sabi mo hindi ka ganun. pero kase binibigyan mo ako ng rason para hindi ka paniwalaan pag minsan. pero syempre dahil mahal kita, nananaig pa rin yung kagustuhan ko na sana mali nga ang iniisip ko at namin ukol sayo.
alam mo, hindi ito ang uri ng issue na pinaglalaanan ng sobrang atensyon at hindi gaanong seryoso kapag pinaguusapan namen. pag minsan nga kinukwento ko sa kanila yung "tayo", tas bigla nalang silang matatawa. ako din di ko maiwasang di sumabay sa mga halakhak nila, pero that doesn't mean na naniniwala na ako sa kanila at bumababa ang pagtingin ko sayo bilang lalake.
dalawang beses ko nang napagdaanan ang gantong sitwasyon sa mga relasyong kagaya ng atin. pero iba kase yung ngayon. kung date okay lang saken yung mga bagay na kung tutuusin ay hindi ko dapat hinahayaang mangyare, ngayon, ayoko nang mangyari ulit yon. nung nawala sila, sabi ko okay lang. pero sana naman, wag na ikaw. tama na yung sila, wag lang ikaw. kase di ko na alam kung itutuloy ko na ang pag consult sa psychiatrist at pagenroll ko sa mental pag tuluyan mong sinabi saken na "sorry, di pala ikaw ang mahal ko, di pala mga kagaya mo." ;C
(ito ang unang post ko na lam ko hindi makakaride ang kung sino lang. hay. :)
palabas lang ng sama ng loob. :)
Subscribe to:
Posts (Atom)